یادم می آید سالهایی دور ، دوران کودکی ، توپوق نمکی میخوردیم و کیف می کردیم فراوان !!

و چه لذتی داشت طمع توپوق و البته کودکی !

سالیانی ست که دیگر اثری از آن توپوق های خوشمزه نیست ،

شاید هم دیگر اثری از طبع ِ توپوق پسند ِ ما نیست !!

کمی بیشتر که می اندیشم می بینم تقریباً از زمانی که به سرکه نمکی چی توز علاقمند شدم اثرات توپوق هم ناپدید شد !

یا شاید هم بدلیل بی جنبه شدن و وضع و حال و روز  ِ معده نسبتاً عزیزمان است که حتی به آب ِ لوله کشی اینجا  ( اصلاً هم منظورم خانه مان نیست! ) حساسیت نشان می دهد !

چند روز پیش لیوانی آب تعارف شدیم و ما هم خوشحال که آقای مراد طلبیدتمان نوش جان کردیم و چشمتان روز بد نبیند  ...  !!!

گویی چیزی حدود ۳ ماه تنبلی داشتیم و بدنمان آمادگی کلاس های یکسره صبح تا شب را ندارد و واکنش شدید نشان می دهد ، آنچنان که از حدود ساعت ۲۳ ما را به زیر  ِ پتو می کشاند !

و عجب خوش مکانی ست !!!       جای هیچکس هم خالی نیست !

داشتم در مورد توپوق می گفتم ؛ نه پفک !

خیلی وقت است که نخورده ام ،

وقتی میخورم ، معده نسبتاً عزیزم آلارم می دهد !

پفک خوردن هایم کم شده است ،

گاهی ، مثلاً سالی یکی دوبار ، هوس می کنم بدجور !

در نتیجه دل به دریا می زنم  و چی توز َش را میخورم !

هووم ، بد نیست !

راستی اینجانب اکنون در شهر دانشگاهی خود به سر می برم !

مثل تازه واردها بدون دانستن اسامی حرف می زنم  ؛

حتی در مورد برخی از هم خوابگاهی ها !

انگاری خیلی حرف زدم، عیب ندارد !

ولی شما تا تهَ ش را بخوانیدها ! هه !

خصوصی نوشت :

آن ترکه که گفتم بد میخندد ، نه بیچاره همچین هم بد نمی خندد !

به تازگی متوجه شدم وقتی می خندد سیاه چاله ای رو لُپش شکل می گیرد ، البته فقط یک طرفش را دیدم !

ولی هیچ وقت فکر نکن چاله اش به اندازه چاله هایم زیبا و با مزه اند !  ها ها !!!